Na pierwszy rzut oka wydawało by się, że dzieci państwa Jonesów są nieszczęśliwe. Nic podobnego. Po 6 latach eksperymentu wszystkie z nich mówią, że są szczęśliwe. Pisaliśmy już, że telewizja może czynić z człowieka niewolnika. To samo dotyczy Internetu, komputerów, esemesów w komórkach itd. Wyniki eksperymentu p. Jonesa są niezbitym dowodem na to, że telewizja i wszystkie te nowoczesne urządzenia powodują większe rozwydrzenie dzieci i rozluźnienie więzi rodzinnych. Jones słusznie zauważa, że obecnie jego dzieci zamiast gadać z kolegami przez czat, albo jakiś komunikator, po prostu idą do nich w odwiedziny i rozmawiają z nimi.

Ten wirtualny nałóg nie różni się niczym od używek, bo wielogodzinne przesiadywanie przed telewizorem, czy komputerem bardzo szybko staje się nałogiem. W momencie odcięcia źródła nałogu w życiu pozostaje pustka, którą natychmiast trzeba czymś zapełnić, bo inaczej nałóg wróci ze zdwojoną siłą. Tak przecież dzieje się w życiu palaczy, pijaków, narkomanów.

Państwo Jones wypełniają dzieciom czas wspólną zabawą, śmiechem, czytaniem książek, a przede wszystkim czymś, czego bardzo brakuje w naszych, polskich rodzinach – spędzają dużo czasu z dziećmi! Swoim eksperymentem pokazali jakie są zalety konserwatywnego, dobrego, pełnego miłości wychowania dzieci.
Źródło: Daily Mail, zdjęcie pochodzi z Daily Mail i jest ich własnością. Zostało zamieszczone tylko po to, żebyście mogli zobaczyć jak wygląda rodzina Jonesów

Po pierwsze z tego badania wynika, że dzieci są winne naszemu wysokiemu poziomowi stresu, a nie inni ludzie w pracy, nie współmałżonek, nie sąsiad czy teściowa. Po drugie wynika z niego, że wina leży u innych, a nie u siebie samego. Po trzecie, skoro matki denerwują się na dzieci pytając ich podczas szykowania się do szkoły, czy spakowało zeszyty, czy wzięło strój gimnastyczny, pieniądze na lunch i przy każdym ubieraniu dziecka do szkoły, to może wynika z tego, że edukacja domowa jest najlepszym rozwiązaniem tego problemu.

Tak czy inaczej stres towarzyszy wychowywaniu dzieci i nie tylko. Stres jest naszym towarzyszem w pracy, w kontakcie z urzędami, z rodzinnymi spotkaniami na ślubie czy pogrzebie. Więc bez dramatów. Swoją drogą to ciekawy jestem czy przypadkiem te liche badania nie były prowadzone przez psychologów.